piątek, 19 września 2014

Wieczna świadomość...

Autorką niniejszego artykułu jest psycholożka Magdalena Słupek. Zapraszam Was do interesującej lektury. Marcin.


Ostatnio trafiłam na ciekawą pozycję książkową o tytule „Wieczna świadomość. Naukowa wizja „życia po życiu”. Napisał ją pewien lekarz, który na co dzień spotyka się z ludźmi doświadczającymi śmierci klinicznej. Spostrzeżenia i wątpliwości skłoniły go do przyjrzenia się bliżej temu zjawisku. Zaprojektował badanie, które objęło bardzo dużą grupę badanych. Dotyczy to zarówno ludzi starszych jak i dzieci. Ich wrażenia mają wspólne cechy. Okazało się też, że są bardzo powszechne. Jedna na cztery osoby, będąc na granicy śmierci (np. w sytuacji zawału), opisuje takie doznania, co 20 osoba w Stanach (wg Gallupa) i 50% świadomych pacjentów terminalnych. Autor poszukuje wyjaśnień m.in fizjologicznych, działania substancji psychoaktywnych, wydzielania wewnętrznych hormonów mogących wpływać na takie doznania, przekonań i wiary. Niezwykle trudno byłoby przedstawić wszystko za pomocą tego artykułu. Odsyłam więc do przeczytania całej książki.

Zajmę się jednak aspektem psychologicznym tego zjawiska. Zainspirowana tą publikacją zaczęłam szukać w Internecie dodatkowych artykułów, polskich badań dotyczących śmierci klinicznej i jej wpływu na późniejsze funkcjonowanie ludzi. Niestety, nie udało mi się niczego (wg mnie) wartościowego odnaleźć. Jedyne co wzbudziło moją ciekawość to zjawisko podobne do przeżycia DŚK (doświadczenia śmierci klinicznej) lub NDE (ang. near death experiences) nazwane SDE (ang. shared death experiences) czyli odczucie współdzielonej śmierci. Dochodzi do tego, kiedy człowiek towarzyszy umierającej, bliskiej osobie w odchodzeniu i sam czuje coś, czego nie potrafi wyjaśnić. Mogą to być wrażenia „przepływu energii”, doświadczenia pozacielesne OBE (ang. out-of-body experiences) oraz sceny z życia związane z umierającym. Moody, autor wielu publikacji na ten temat, wyróżnia siedem elementów zjawiska (szerzej w linku zamieszczonym w bibliografii). Żadne z nich nie może być wytłumaczone złym stanem fizycznym lub psychicznym osób doświadczających współdzielenia śmierci. Analiza 50 przypadków wskazuje, że możliwe jest zbiorowe reagowanie na sytuację obcowania z osobą umierającą, ale w większości przypadków jest to tylko jedna osoba z wielu. Najczęściej to bardzo bliska umierającemu kobieta (60%), choć zdarzało się, że były to osoby słabo spokrewnione lub w relacji pacjent-lekarz (40%). W badanej grupie ludzie doświadczający tych zjawisk najczęściej byli zmęczeni długotrwałą opieką, a doznania pojawiały się w nocy. Widoczne były różnice w jasności i intensywności „wizji”, kiedy bliscy umierali nagle niż wtedy, kiedy oczekiwanie na ich śmierć było długotrwałe. Czasami zdarzają się spotkania z tzw. zjawami kryzysowymi, czyli widzenie sylwetki zmarłej osoby w sytuacji nagłej śmierci. Często obserwowany jest także rodzaj SDE, kiedy występują anomalne przeczucia, że ktoś umiera lub już nie żyje. Świadkowie czuwający przy umierających często są narażeni na zmęczenie, niedobór snu wywołujące zmiany w percepcji oraz silne emocje, które mogą wpływać na ich doznania. Często jednak są one na tyle subiektywnie ważne, że zmieniają długotrwale postawy dotyczące życia i śmierci. Wywołanie tych zmian, przewartościowanie związane z wyżej opisywanymi przeżyciami nie powinny być ignorowane przez środowisko naukowe, w tym psychologów.

poniedziałek, 15 września 2014

Rozwiązanie konkursu "Lekcje umierania"

Dziś rozwiązanie konkursu "Lekcje umierania" :)) Dziękuję za Wasze zgłoszenia. Było ich naprawdę sporo.
Poniżej prezentuję zwycięskie odpowiedzi. Gratuluję zwyciężczyniom!!!

Zapraszam wszystkich do udziału w kolejnych konkursach na PSYCHIKA.net :)) Najlepiej zapiszcie się na newsletter psychiki - w prawej kolumnie - po to, aby otrzymywać powiadomienia o nowych wpisach, również tych konkursowych :)


sobota, 30 sierpnia 2014

KONKURS! Wygraj książkę "Lekcje umierania"!



Zapraszam wszystkich Czytelników psychologicznego bloga PSYCHIKA.net do udziału w konkursie, w którym do wygrania są 3 książki "Lekcje umierania" - recenzja była tutaj (klik, klik).

Aby wziąć udział w konkursie wystarczy napisać do mnie maila o tytule "KONKURS LEKCJE UMIERANIA" na adres marcin.hanke@gmail.com z odpowiedzią na pytanie, co takiego zaciekawiło Cię w recenzji tej książki, że chciałabyś/chciałbyś ją ode mnie otrzymać.

Konkurs trwa od dziś do 7 września. Rozwiązanie konkurs opublikuję po tym terminie na blogu, myślę, że po kilku dniach. 3 najlepsze wg mnie odpowiedzi zostaną opublikowane na psychice, a ich autorzy otrzymają książki ufundowane przez wydawnictwo PWN. Powodzenia! :)

niedziela, 17 sierpnia 2014

Obserwuj @marcinhanke na twitterze

Jeszce raz zachęcam wszystkich do obserwowania mojego profilu na twitterze - portalu społecznościowym coraz bardziej popularnym w Polsce. Zamieszczam tam linki do ciekawych artykułów psychologicznych, powiadamiam o nowych wpisach na blogu a także wrzucam moje zdjęcia :) Warto założyć konto na twitterze i dodać mój profil do ulubionych zaznaczając gwiazdką, aby nie przegapić żadnego ważnego wpisu... to znaczy "tweeta" ;)

Kliknij w adres poniżej
www.twitter.com/marcinhanke

"Lekcje umierania" - recenzja książki, wkrótce konkurs!

Dziś na psychice recenzja książki "Lekcje umierania" autorstwa Eriki Hayasaki. Recenzję napisała Magdalena Słupek. Wkrótce na blogu konkurs, w którym będziecie mogli wygrać jedną z trzech książek ufundowanych przez wydawnictwo PWN :)) Marcin.


Pierwsze kilka słów, które przyszły mi do głowy po przeczytaniu tej książki to „potrzebana”, „niecodzienna”, „wartościowa”...
Oczywiście spróbuje rozwinąć nieco moje skojarzenia. Taka pozycja książkowa jest potrzebna ze względu na to, że próbuje skłonić czytelnika do samodzielnego myślenia o swoich przeżyciach. Na pewno sam temat jest bardzo trudny, bo odnosi się do naszej śmiertelności. Nie mniej jednak wszystko otoczone jest pewną historią, kawałek po kawałku pozwala wchodzić w każdy wątek. Od początku bardzo wciągająca narracja. Po każdym rozdziale znajduje się „zeszycik” w którym jest jakieś zadanie domowe. Jest szansa samemu odnieść się do zagadnień przedstawionych za pomocą historii bohaterów książki czyli studentów jednej ze szkół, którzy uczestniczą w zajęciach „Śmierć z perspktywy”. Może to być potrzebne osobom na co dzień dalekich od takiego sposobu postrzegania rzeczy.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...