Czy Ty też lubisz czytać blog PSYCHIKA.net?
Otrzymuj powiadomienia o nowych tekstach na moim blogu - tak jak ponad 5.000 zapisanych już osób. Będziesz na bieżąco z tym, co nowego w psychologii.


Po wpisaniu maila przepisz kod z obrazka a następnie sprawdź skrzynkę i potwierdź Twoje zgłoszenie. Marcin

wtorek, 13 marca 2018

„Otwarte dialogi” - recenzja książki


Niedawno ukazała się nowa książka Wydawnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego pt „Otwarte dialogi - podejście skoncentrowane na sieci społecznej”. Przyznam, że bardzo ucieszyłam się, że będę mogła ją przeczytać oraz napisać kilka słów na jej temat.
    O Otwartym Dialogu jako nowym dla mnie podejściu do wczesnej interwencji podczas kryzysu psychotycznego pisałam już na blogu jakiś czas temu, po organizowanych w Polsce pierwszych warsztatach oraz konferencji w Warszawie. Jest to dla mnie niezwykle inspirujące i ciekawe podejście. Tym bardziej cieszy mnie fakt, że poprzez książkę wiedza o tej metodzie może trafić do szerszego grona odbiorców.
    Uważam, że nie jest łatwo przekazać to w jaki sposób pracuje się w Otwartym Dialogu. Autorzy nakreślają pewne ramy, ale nie starają się jasno określać procedur -„Dialogiczność nie jest metodą ani zestawem technik, ale postawą opartą na akceptowaniu i poszanowaniu inności Innego oraz otwartości na jego punkt widzenia”.
    Dialog jest po części intuicyjny i dotyczy każdego z nas. Można odnieść wrażenie, że jest to zbyt uproszczone, a wszystko opiera się na parafrazie. To tylko pozory, bo nie jest łatwym wyjść poza utarte schematy myślenia dotyczące pomagania innym. Specjaliści często starają się szukać punktów wspólnych, kategoryzować - co jest ludzkie, ale prowadzi to do zamknięcia się na nowe perspektywy i rozmycia tego co najważniejsze - indywidualnego podejścia do człowieka i słuchania go, zamiast zajmowania się jego problemami.
    W Skandynawii od 20 lat prowadzone są badania na temat skuteczności ODA w leczeniu pierwszego epizodu psychozy u pacjentów. Widać naprawdę imponujące wyniki. Personel jest całkowicie przeszkolony, szybki w działaniu i dzięki temu pacjenci nie podejmują leczenia farmakologicznego. Zmniejsza się też liczba spędzonych dni na oddziale oraz ryzyko powtórnego trafienia do placówki. Podejmowane są próby wprowadzenia ODA w innych krajach m.in. w Niemczech, USA oraz od niedawna w Polsce. Nie jest to łatwe, bo istnieje szereg przeszkód - głównie systemowych. W ostatnich rozdziałach autorzy opisują to jak wprowadzali ODA w innych krajach, o grupach warsztatowych i możliwych zmianach.
    W ODA ważne jest, aby podczas interwencji uwzględnić najważniejsze dla pacjenta osoby, które mogłyby uczestniczyć w dialogu i od samego początku wspólnie decydować o tym, co będzie dalej z leczeniem i wysłuchać punktu widzenia wszystkich uczestników spotkań. Wyróżniono siedem najważniejszych zasad dla specjalistów: natychmiastowa pomoc, perspektywa ukierunkowana na sieci społeczne, elastyczność i mobilność, odpowiedzialność zespołowa, ciągłość psychologiczna, tolerancja niepewności i dialogiczność. Wszystkie punkty zostały szeroko omówione w jednym z rozdziałów.
    W kontakcie z pacjentami rozmawia się również z perspektywy przyszłości - tak jakby ona nadeszła. Terapeuci zachęcają do przyjrzenia się teraźniejszym problemom z innej perspektywy czasowej, co tworzy okazję do stworzenia planu działania i nastawienia na osiągnięcie pożądanego stanu. Inną praktyką dialogiczną jest przypatrywanie się obawom, a nie chęć zmiany pacjenta. Chodzi o to, żeby wyzbyć się chęci kontroli zachowania innych ludzi oraz poczucia, że ma się racje w jakiejś sprawie i zostawienie miejsca na podjęcie dialogu. Warto podjąć się wspólnego myślenia i sprawdzić co z tego wyniknie. W książce znajduje się dużo ćwiczeń myślowych, które uaktywniają refleksje i pomagają zrozumieć pewne zagadnienia. Jest też sporo przykładów stosowania ODA w różnych kontekstach oraz wskazanie różnic między terapią systemową rodzin.
    Książkę bardzo polecam zainteresowanym psychiatrią środowiskową, psychologią, terapią, ale też tym, którym jest bliska idea dialogu. Mam nadzieję, że będzie to przyczynkiem do głębszego zastanowienia nad możliwością zmian w naszej służbie zdrowia oraz podjęcia działań związanych z nauką ODA. W Polsce prowadzone są szkolenia.

autorka: Magdalena Słupek - psycholog, psychoterapeuta


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...