tag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post801418507258038482..comments2012-01-20T23:14:46.542+01:00Marcin Hankehttp://www.blogger.com/profile/04923170572559057626noreply@blogger.comBlogger34125tag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-13612832809377885152012-01-20T15:07:55.307+01:002012-01-20T15:07:55.307+01:00JEZELI DOM RODZINNY NIE DAL NAM POCZUCIA WLASNEJ WARTOSCI, TO BARDZO TRUDNO JEST TO POZNIEJ SAMEMU NAPRAWIC. MI TO PRZYNAJMNIEJ ROZKLADA ZYCIE NIESTETY. CHOCIAZ WIEM, ZE AKCEPTACJA I POLUBIENIE SIEBIE PRZENIOSLABY MNIE DO ZUPELNIE INNEGO SWIATA, GDZIE MOGLABYM BYC SZCZESLIWA I NORMALNIE TO SZCZESCIE ODCZUWAC JAK INNI TO JEDNAK NIE UMIEM SOBIE Z TYM PORADZIC, NIE POTRAFIE DAC SOBIE ZIELONEGO SWIETLA NA POLUBIENIE SIEBIE, GDZIES W SRODKU CZUJE , ZE NIE POWINNAM, BO BYLOBY TO ZLE. SZKODA, BO JESTEM NIESAMOWITA OSOBA, KTORA TRACI SWOJ CZAS... SZKODA, ZE TAK BYWA:(Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-86572841200096483342010-06-14T21:09:25.165+02:002010-06-14T21:09:25.165+02:00NO dobra, tylko nikt tutaj nie pisze jak uporać się ze swoim &quot;ja&quot; . Terapię (grupową) zaliczyłam, ksiązek naczytałam się mnóstwo, od &quot;wieków&quot; ćwiczę pozytywne myslenie , wmawiam sobie jaka jestem śliczna i smerfastyczna i... kicha. Zaczęłąm wątpić w psychoterapię i filozofów.OOONNNAAnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-30811058886703934922010-01-29T00:35:05.701+01:002010-01-29T00:35:05.701+01:00A mi właśnie dziś rozpadł się związek (pięcioletni) z tego powodu, iż mój ukochany do dziś mi nie wierzy i dopatruje się zdrady we wszystkim i dzisiaj mi dopiero o tym powiedział. Myślę, czy go za mało doceniałam? On jest zdania, że skoro sam sobie nie wierzy, jak może zaufać komukolwiek. Stwierdziłam, że to chore zwłaszcza że w życiu bym go nie zdradziła, dla niego nie mam już kolegów od dobrych paru lat, ale widzicie, jak takie poczucie jest w kimś to nikt tego nie zmieni. Naprawdę albo on zacznie od samego siebie, albo nigdy nie będzie szczęśliwy. Ja się naprawdę załamałam, bo zrobiłam wszystko, by się tak nie czuł. Nawet przez długi czas nie wychodziłam z domu inaczej niż z przyjaciółką, mimo tego dzisiaj usłyszałam, ze i tak mam jakieś niejasne układy z kolegą którego nie widziałam od poł roku. Nie pisałabym ,gdybym nie przeszła na własnej skórze skutków takiego braku wiary w siebie. Pozdrawiam i nikomu nie życzę podobnych....Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-65771287802360225812009-05-23T17:00:16.188+02:002009-05-23T17:00:16.188+02:00Współodczuwanie :)Agatahttp://www.blogger.com/profile/07425090575099142814noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-2911237925552786672009-05-18T23:57:00.000+02:002009-05-18T23:57:00.000+02:00"Posiadanie siebie w dawaniu siebie..." ;)GreGnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-57606442792322859502009-05-05T09:50:00.000+02:002009-05-05T09:50:00.000+02:00"Nie zgadzam się z tym artykułem. Jeśli czujesz się akceptowany przez jakąś osobę (a tym bardziej kochany) to owo poczucie umożliwia ci zaakceptowanie samego siebie"<br /><br />To jak traktujemy innych jest prostym przelozeniem tego jak traktujemy siebie. Im bardziej nienawidzimy siebie, tym bardziej nienawidzimy innych.<br /><br /><br />"(...) zaczynam mieć wątpliwości. Osoba taka może mieć problemy z uwierzeniem, że jest postrzegana pozytywnie, ale mimo to może chyba zaufać drugiemu człowiekowi."<br /><br />No wlasnie, ktos kto ma problemy z pozytywnym postrzeganiem siebie najmniej jest zdolny zaufac drugiemu. Jezeli ufa musi widziec w sobie cos przynajmniej potencjalnie dobrego, ale na pewno nie jest tak ze odrzuca i nie wierzy w siebie calkowicie.<br /><br />- anonimusAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-5598850477632165142009-05-04T21:26:00.000+02:002009-05-04T21:26:00.000+02:00Nie zgadzam się z tym artykułem. Jeśli czujesz się akceptowany przez jakąś osobę (a tym bardziej kochany) to owo poczucie umożliwia ci zaakceptowanie samego siebie. Brak wiary w siebie nie oznacza automatycznie braku wiary w drugiego człowieka. Zwłaszcza gdy znikną granice między obiema stronami. Chociaż ... , zaczynam mieć wątpliwości. Osoba taka może mieć problemy z uwierzeniem, że jest postrzegana pozytywnie, ale mimo to może chyba zaufać drugiemu człowiekowi.Nixurhttp://www.blogger.com/profile/01142936606949625323noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-55421094914404892942009-05-02T17:04:00.000+02:002009-05-02T17:04:00.000+02:00Na początku pozdrowienia dla autora bloga, który marudzi, że rzadko zaglądam na jego bloga. Zaglądam, ale rzadko komentuje.<br /><br />Co do treści posta - zgadzam się, że o prawdziwej miłości możemy mówić tylko w wypadku dwóch dojrzałych osób, które uporały się ze swoim "ja" i są gotowe na "my" (to imho taki wyższy stopień wtajemniczenia).<br /><br />Jeśli ktoś nie jest pewny swojego ja, może być w związku na przykład chorobliwie zazdrosny o przyjaciół drugiej połówki: bo skoro "ja" jestem taki głupi, to ona na pewno szuka kogoś mądrzejszego.Szarexhttp://szarex.blip.pl/noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-51383688893076454492009-05-02T16:06:00.000+02:002009-05-02T16:06:00.000+02:00Może to trochę i naiwne.. ideał bardziej.., ale trzeba do nich dążyć. Miłość to poświęcenie siebie dla kochanej osoby, nie tylko partnerstwo:)osahttp://www.blogger.com/profile/03170537839069537877noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-10429765502769708482009-05-02T14:27:00.000+02:002009-05-02T14:27:00.000+02:00Dzięki za propozycję, dodałem link u siebie. (Najciekawszy temat z tych które poruszasz to psychologia inwestowania.)Adam W.http://milionztysiaca.blogspot.com/noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-14811532175180931982009-05-01T21:52:00.000+02:002009-05-01T21:52:00.000+02:00@basia<br /><br />...bo jak ktoś kiedyś ładnie powiedział, miłość to nie patrzenie na siebie, a bardziej w tym samym kierunku. <br /><br />- anonimusAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-53399844057740206722009-05-01T21:46:00.000+02:002009-05-01T21:46:00.000+02:00@basia<br /><br />Miłe, ale nie wydaje Ci się, że to hipoteza krótkoterminowa? Chyba że zakładamy wymianę obiektu 'miłości' co 4 lata, wtedy się da :)<br /><br />- anonimusAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-63171468114743750312009-05-01T20:38:00.000+02:002009-05-01T20:38:00.000+02:00Nieszkodzi, prosimy o więcej...<br /><br />- anonimusAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-35459314574430286282009-05-01T20:00:00.000+02:002009-05-01T20:00:00.000+02:00Miłość od pierwszego wejrzenia(poznania raczej;)istnieje! Kochać drugą osobę to kochać jej piękno. Piękno to nie nuda, tworzą je zalety, wady, śmiesznostki,etc. Nadaje to kochanej osobie wspaniałego kolorytu, który chyba właśnie kochamy. Nie możemy szczęścia w miłości upraszczać: układa się nie układa.basiahttp://www.blogger.com/profile/03170537839069537877noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-68279368930523429902009-05-01T15:28:00.000+02:002009-05-01T15:28:00.000+02:00Niekoniecznie jest to semantyczna bzdura, raczej potoczne zrozumienie tego związku frazeologicznego jest błędne i wynika z niedoskonałości języka, z niejednolitego rozumienia komunikatu, jaki niosą ze sobą tak zestawione słowa. Przecież inaczej to <I>miłość, która <B>zaczęła się</B> od pierszego wejrzenia</I> - tu nie ma sprzeczności logicznej, wszystko ma swój <I>jakiś</I> początek. Miłość zaczyna się od fazy zakochania - a ono jak najbardziej może się zacząć trzęsieniem ziemi na czyjś widok ;) Natomiast rzeczywiście, czy to była/jest tego rodzaju miłość, weryfikuje czas.<br /><br /><B>Anonimie</B>,<br /><br />O ile w fazie zakochania jesteśmy w stanie wyznaczać sobie na trzeźwo jakikolwiek cel poza <I>będę Cię kochać na wieki</I> ;), to zgoda. Ale to raczej życzeniowe podejście do sprawy. <br />Dobrze jest, gdy zakochanie idzie w parze z posiadaniem wcześniej tożsamych założeń i celów - po, to już 'po ptakach' nieco. Jesteśmy skłonni do kompromisów, ale większą skłonność mamy do dyktowania warunków tychże kompromisów - bo do ustępstw jesteśmy już zgoła nieskłonni, a jeśli już się na nie decydujemy (niesieni na fali hormonów towarzyszących zakochaniu), to przeważnie prowadzimy w myślach dokładny rozrachunek kto, kiedy, na ile i w czym ustąpił ;) <br />Po latach może się okazać, że pojedyncza brudna szklanka staje się w takich związkach pretekstem do cichych już nawet nie dni, a miesięcy i lat. <br />Miłość to odpowiedzialność. Niestety. Zakładanie, że coś się po drodze ułagodzi, ugra, zmieni, dostosuje (przeważnie u Partnera, nie u siebie, rzecz jasna ;)) to fikcja i stawianie związkowi szafotu pośrodku rynku. <br />Lepiej na początku mniej pożądać kogoś z kim ma się te same cele życiowe, niż zbudować miłość na zakochaniu się w osobie, do której pragnienie aż pali, ale ma się z nią niewiele wspólnego tak naprawdę.<br /><br />Popadłam w słowotok, Państwo wybaczą..flanelkahttp://flanelka.wordpress.comnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-47781515099059839772009-05-01T14:31:00.000+02:002009-05-01T14:31:00.000+02:00"Zazdrość (...) ma najczęściej dobrze odżywiony korzeń zaniżonego poczucia wartości."<br /><br />Co za melodia ;)<br /><br />- anonimusAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-34624686719577295732009-05-01T14:15:00.000+02:002009-05-01T14:15:00.000+02:00Tak czy inaczej, wracamy do punktu wyjścia: miłość a zakochanie.<br /><br />Wychodzi więc na to, że "miłość od pierwszego wejrzenia" to jakaś semantyczna bzdura:).justynideshttp://www.blogger.com/profile/00150264221116710153noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-52247682590583969422009-05-01T14:14:00.000+02:002009-05-01T14:14:00.000+02:00@Justynides<br /><br />i tu chętnie podpisałbym się obiema rękoma i nogami<br /><br />- anonimusAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-44450409684608057912009-05-01T14:12:00.000+02:002009-05-01T14:12:00.000+02:00@flanelka<br /><br />Rozumiem :)<br /><br />Czy nie jest też tak, że jeśli w trakcie okresu zakochania, nie podejmiemy wiążacych zobowiązań i nie określimy jakiegoś wspólnego celu, czy jakiejś rzeczywistej płaszczyzny dla naszego związku, to możemy mieć pewność, że się wszystko rozleci i że zakochanie nasze zupełnie nie towarzyszyło miłości, bo jej wcale nie było?<br /><br />- anonimusAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-81233256257412994442009-05-01T14:11:00.000+02:002009-05-01T14:11:00.000+02:00Flanelka, o to to, taka interpretacja jest już w miarę do zaakceptowania:).<br />Tak czy inaczej czas gra tu kluczową rolę. A nie: spoglądają na siebie dwie osoby, BUM!, i mają od razu to wszystko, do czego dochodzi się przez x lat.justynideshttp://www.blogger.com/profile/00150264221116710153noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-64241690370500188052009-05-01T14:06:00.000+02:002009-05-01T14:06:00.000+02:00Nie wiem, czy mam:). <br />Jak dla mnie, żeby się pokochać, trzeba się najpierw poznać. Spędzić ze sobą trochę czasu, "sprawdzić" w różnego rodzaju życiowych sytuacjach, być pewnym, że TA osoba jest naprawdę sobą. <br />"Wielka miłość od pierwszego wejrzenia" kojarzy mi się z równie spektakularnym jej zakończeniem. <br /><br />Takie rzeczy to chyba tylko w... książkach i filmach;).justynideshttp://www.blogger.com/profile/00150264221116710153noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-67254501653373529302009-05-01T14:01:00.000+02:002009-05-01T14:01:00.000+02:00Miłość od pierwszego wejrzenia istnieje, tylko inaczej zinterpretowana, niż nam się zazwyczaj kojarzy. Jeśli po latach okaże się, że <I>nadal kochamy</I> osobę, w której się <I>zakochaliśmy od pierwszego wejrzenia</I>, to - owszem - była to właśnie taka miłość, nieprawdaż? ;)flanelkahttp://flanelka.wordpress.comnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-12132834025662655332009-05-01T13:57:00.000+02:002009-05-01T13:57:00.000+02:00<B> Integralny</B>,<br /><br />Tam nigdzie nie stoi <I>należy</I> - jak czereśnie kocham! ;)<br /><br />Zauważyłam jedynie, że do celu prowadzi wiele dróg i żadna nie ma patentu na stuprocentowe celu osiągnięcie. Wszystko rozbija się o pewną trudną do osiągnięcia równowagę harmonijnego współistnienia miłości do innych i miłości własnej. Każde wahnięcie sprzyja patologii (której możliwości i twarzy wiele).<br /><br /><br /><B>Anonimie</B>,<br /><br />Nie 'czasem', a 'niemal zawsze po czasie'. <br />Czasem - precyzyjnie: do czasu - zakochanie towarzyszy miłości. Jest niezbędnym narzędziem instynktu, byśmy łączyli się w pary (podobnie, jak frajda z seksu jest takim narzędziem w przypadku zapewnienia przetrwania naszemu gatunkowi).<br /><br />Miłość, to już świadome działanie dla dobra związku, partnera, dzieci.. a więc - o czym często zapominamy, uganiając się za chwilowymi intensywnymi doznaniami - także dla n a s z e g o najlepiej pojętego dobra. Świadome, bo często polegające na odsuwaniu zakochania (do innej osoby - przypadki chodzą po ludziach, co tu się oszukiwać..) na bok. Instynkty nie umierają wraz z deklaracjami składanymi przed ołtarzem/w USC. Niesamolubna miłość pozwala nad nimi panować.<br /><br /><br />Trochę Wam namieszam w tych podejrzeniach o zdradę.. ;)<br /><br />Niekoniecznie obarczamy swoimi słabościami Partnera. Czasem jest tak, że nie czujemy się na tyle wartościowi, by zrozumieć, że Partner też widzi w nas ogromną wartość, której nie zmitręży własną głupotą. W takich sytuacjach - mimo, że sami nigdy nie posunęlibyśmy się do skoku w bok - irracjonalnie będziemy podejrzewać Partnera o ochotę na zdradę nawet, gdy się <I>dziwnie uśmiechnie</I> mówiąc 'dzień dobry' sąsiadce. Zazdrość (in vitro - bo także o rodziców/przyjaciela/rodzeństwo/współpracowników/ect.) ma najczęściej dobrze odżywiony korzeń zaniżonego poczucia wartości.<br /><br /><br />Jak się będę za bardzo mądrzyć, proszę trzaskać po łapach :)flanelkahttp://flanelka.wordpress.comnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-52540281975490477982009-05-01T13:54:00.000+02:002009-05-01T13:54:00.000+02:00@Justynides<br /><br />Dlatego zapytałem o tą emfemeryczność, bo czasem zdarzają się nieprawdopodobnie szczęsliwe wyjątki, ale może masz rację justynides. <br /><br />- anonimusAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-17281974879876907192009-05-01T13:38:00.000+02:002009-05-01T13:38:00.000+02:00Ja tam w miłość od pierwszego wejrzenia nie wierze;)justynideshttp://www.blogger.com/profile/00150264221116710153noreply@blogger.com