tag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post2022407844310047333..comments2010-06-13T11:16:09.113+02:00Marcin Hankehttp://www.blogger.com/profile/04923170572559057626noreply@blogger.comBlogger26125tag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-767594165184027052010-06-13T11:16:09.104+02:002010-06-13T11:16:09.104+02:00Dawno nie czytałam podobnego steku bzdur!!!Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-70521894603611010842010-06-13T11:13:49.408+02:002010-06-13T11:13:49.408+02:00Dawno nie czytałam podobnego steku bzdur.Może się tak zdarzyć(pewnie zdarzyło się to w rodzinie autora),ale to żadna norma.Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-63150612293295373722010-06-13T10:56:04.281+02:002010-06-13T10:56:04.281+02:00Podobnego steku bzdur dawnoa nie czytałam!!!Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-54785328598207485062010-05-08T22:54:24.996+02:002010-05-08T22:54:24.996+02:00Jestem pierwszym dzieckiem w rodzinie.... wszystko sie zgadza. Przeraza mnie fakt, że dotyczy to również moich dzieci....szarimhttp://www.blogger.com/profile/04382354472165101760noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-26152950832533733212010-04-26T21:29:54.113+02:002010-04-26T21:29:54.113+02:00Jestem z rodziny wielodzietnej i nic się nie zgadza :)Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-44859231363404546372010-03-21T18:46:59.439+01:002010-03-21T18:46:59.439+01:00jestem jedynaczką i nikomu tego nie polecam. zazdroszczę tym , którzy mają rodzeństwo. gdy myślę o sobie jak o mamie, to z minimum dwójką dzieci. jedynacy mają przerąbane:)są poważni, przewrażliwieni na swoim punkcie, często niedostosowani społecznie, a relacje z innymi nie są dla nich tak jasne jak dla osób wychowywanych z rodzeństwem. ogólnie odradzam wszytskim posiadanie jedynie jedynaków:-)kasia katahttp://www.wesele-w-praktyce.plnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-75565450111137941242010-01-20T14:39:24.338+01:002010-01-20T14:39:24.338+01:00odniosę się do tekstu oraz wypowiedzi myon. otóż jestem trzecim dzieckiem. nigdy nie czułam się bardziej kochana przez swoich rodziców. nie jestem osobą konfliktową, w sporach raczej ustępuje. łatwo mnie znęchęcić w walce o swoje. nie czuję się silna psychicznie, wręcz przeciwnie. jestem kłębkiem nerwów. gdy ktoś dostrzega moje słabości zamykam się. nie potrafię otwarcie mówić o swoich uczuciach. rezygnuję ze swoich pragnień, ponieważ wmawiam sobie, że nie mam do nich praw. jestem nieszczęśliwa. nie radzę sobie z sobą. relacje moich rodziców są różne. od zawsze mieszało mi to w głowie. chciałabym, żeby wszystko było czarne na białym, ale to niestety nie jest możliwe. nie pokazuje rodzicom swoich emocji, więc mogą sądzić, że oni sami i to co pomiędzy nimi się dzieje kompletnie mnie nie obchodzi. sama też to sobie wmawiam. prawda jest taka, że każdy podniesiony głos, każda kłótnia (a zdarzają się one często) pogłębiają we mnie smutek. zadaję sobie pytanie: skoro oni są nieszczęsliwi, samotni będac razem, jakie mam szanse na to by kiedykolwiek być szczęśliwą? ten tekst delikatnie otworzył mi oczy, uświadomił mi, że nie znam sama siebie. wydaje mi się to przerażające.Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-32726560969931094612010-01-19T14:17:15.965+01:002010-01-19T14:17:15.965+01:00Witam jestem pierwszym dzieckiem moja siostra jest o 5lat mlodsza jest lepsza odemnie we wszystkim.ja nie potrafie smiac sie z byle czego ciagle sie denerwuje. mam 23 lata i jeszcze nie skonczylam nauki bo nie umiem sie uczyc siedze przed ksiazkami ok 5 godz dziennie a na drugi dzien nic nie umiem moja siostra jest dobra w nauce i idzie jak burza co mam zrobic jak stac sie lepzym i zdac wkoncu mature na 4 Pozdrawiam MartaAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-10062571685920847522009-11-14T19:51:21.933+01:002009-11-14T19:51:21.933+01:00A co jeżeli jestem pierwszym dzieckiem, mam młodszą siostrę, ale w kiedy mialam 6 lat rodzice się rozwiedli a mama wzięła ślub z moim wujkiem, który ma o 2 lata starszą córkę, która jest dzieckiem siostry mojego ojca. (Moja kouzynka) Praktycznie nie wiem czy podlegam pierwszej grupie czy tej drugiej. Nawet nie umiem się określić do której należę. Ja to dopiero mam nasrane z tego wynika w głowie. Pierworodna, mająca mlodszą siostrę, a po 6 latach nagle starszą(ktorej szczerze nie lubię) akceptowalam ją kiedyś, gdy podroslam widzę jaka z niej egoistyczna wyrachowana dziewucha. Sprawia wieczne problemy wychowawcze moim rodzicom. A i jeszcze muszę dodać, że z moim tatą ja i siostra utrzymujemy bardzo dobry kontakt.Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-72516436462508305932009-09-27T11:34:34.113+02:002009-09-27T11:34:34.113+02:00Dobra co do pierwszego dziecka w formie a-c tak, ale to o dumie i prestiżu to jakiś żart :)Patrycja Antoninahttp://www.blogger.com/profile/06282437404169515767noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-80841871520248636272009-07-31T13:20:18.103+02:002009-07-31T13:20:18.103+02:00Mam pytanie, a co z bliźniakami??Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-38346477835339102382009-07-27T22:57:06.607+02:002009-07-27T22:57:06.607+02:00Napisz tak króciutko... mamy przykład 3 osobowego rodzeństwa...<br />1. jak wyżej zostało napisane silny dumny itp...<br />2. osoba o bardzo słabym charakterze... Przycmiona przez najstarszego, chlubę rodziny, i najmłodszego- kogoś którym należy sie opiekować bo jest najmłodszy... osoba która urodziła sie jako druga prawdopodobnie będzie narażona na choroby natury emocjonalnej, ze względy na brak jako takiego &quot;rodzicielstwa&quot;<br />3. najmłodszy... najbardziej kochany ze względu że... najmodszy tak tak! Ludzie którzy śa jedynakami lub najmłodszymi w rodzeństwie będą silni psychicznie dlatego że na nich &quot;szło&quot; najwięcej miłości... zastanówcie sie... kto w szkole robi tyle awantur? kto wszczyna bójki? napewno nie osoby &quot;drugie&quot;... coś w tym jestMyonnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-86236163929261733102009-07-16T00:31:50.204+02:002009-07-16T00:31:50.204+02:00Masz ogromną rację z trzecim dzieckiem. a szczególnie z sytuacją kiedy małżeństwo jest zimne a matka stroni od ojca i ojciec od matki. tylko ciekawe co może zrobić taka osoba, z punku widzenia psychologi, żeby nie była tak zimna i zamknięta w sobie jak rodzice.Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-91639228889811019862009-07-15T18:00:23.393+02:002009-07-15T18:00:23.393+02:00&quot;Jeśli drugim dzieckiem jest dziewczynka, może ona „wyczuwać w powietrzu”, że matka jest osobą na pozór zimną i uporządkowaną – jednak w skrytości ducha marzy o szalonym seksie, o nieskrępowanym sposobie bycia – i dziewczyna staje się taką, jaką matka nieświadomie chciałaby być.&quot; <br />Jestem drugim dzieckiem. Nie wiem czy wyczuwam to, kim moja matka chciałaby być, czy cokolwiek w tym rodzaju, ale ja mam skłonności do pragnienia szalonego seksu czy luźnego sposobu życia i w jakiejś mierze osiągam to, czego pragnę, a na pewno do tego dążę.<br />Tak samo wiem, kiedy coś jest nie tak pomiędzy członkami mojej rodziny. <br />Natomiast nie zgadzam się zupełnie z tym stwierdzeniem: &quot;Często jest naiwne i zakłopotane, nie potrafi pogodzić uczuć z rozumem.&quot; A przynajmniej do mnie te słowa niebardzo pasują.eminesiahttp://www.blogger.com/profile/08297433840765779954noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-38764688384672473512009-07-06T15:12:47.744+02:002009-07-06T15:12:47.744+02:00Gratulacje Panie magistrze! <br /><br />A do notki może odniosę się później...;)<br /><br />~zaryan, pierwsze dzieckoAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-16836424351991961052009-07-05T14:29:19.134+02:002009-07-05T14:29:19.134+02:00Jestem drugim dzieckiem w rodzinie.<br /><br />Czyżbym miał najgorzej? Coś pewnie jest w tym co napisałeś, aczkolwiek staram się, żeby nikt nie narzucał mi tego jak mam żyć i czym się kierować.<br /><br />Jeśli zawiodę potrzeby emocjonalne rodziny - trudno, to moje życie, ja swoje potrzeby emocjonalne też mam i nie muszą być one zbieżne z wyobrażeniami innych.Szarexhttp://szarex.blip.pl/noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-80397039408618074552009-07-04T22:28:27.286+02:002009-07-04T22:28:27.286+02:00Jestem trzecim dzieckiem, relacje między rodzicami nie były dobre. Przyczyna był głównie alkoholizm mojego ojca,a co jeszcze...- nie wiem. Ten problem był niepodwazalny...Ja mam wielka potrzebę sworzenia szczęsliwego związku,ale zawsze coś się psuje, zachwuję się czasem jak histeryczka, sama siebie niepoznaje...Z resztą wybieram też osoby, które mają problemy emocjonalne...zwiazki się rozpadają...trudno mi,ale staram się pracowac nad soba, nie wiem czy to coś da...Ciągle mam nadziję,że uwolnię się od schematu...anna_pehttp://www.blogger.com/profile/11965758282071215036noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-81469566843884264852009-07-03T20:00:28.046+02:002009-07-03T20:00:28.046+02:00Fajny temat Marcinie, chetnie dowiedzialbym sie wiecej. Rzeczywiscie kolejnosc urodzina ma ogromny wplyw, ale nie tylko, bardzo wazne jest rowniez to ile lat dzieli nas od naszego rodzenstwa. <br /><br />- anonimusAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-21781087672187181782009-07-03T17:05:59.451+02:002009-07-03T17:05:59.451+02:00dobre:)szczerze mówiąc miałam sceptycznie podejście do tego typu artykułów:)teraz nie wiem,bo zgadza się nieco:)<br />emaliaAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-44905928821664984742009-07-03T16:43:11.178+02:002009-07-03T16:43:11.178+02:00Również jestem jedynaczką i mam wrażenie, że posiadam cechy wszystkich dzieci po kolei;).justynideshttp://www.blogger.com/profile/00150264221116710153noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-39089501514780917872009-07-03T11:53:39.935+02:002009-07-03T11:53:39.935+02:00He:)<br />Ja jestem czwartym dzieckiem.. i muszę powiedzieć, że to trochę śmieszne, ale widzę w tym opisie sporo swoich zachowań, postaw;&gt;<br /> Ale, ale ja mam jeszcze dwie młodsze siostry. Co z nimi? Jaką rolę w rodzinie pełnią trecie i czwarte dziecko?osahttp://www.blogger.com/profile/03170537839069537877noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-81190794505939153762009-07-03T11:42:14.681+02:002009-07-03T11:42:14.681+02:00Wydaje mi się, że powinien być jeszcze ujęty odstęp wiekowy rodzeństwa.<br />Taką teorię można zastosować, gdy dzieci &quot;dość blisko siebie&quot; rodzą się.<br />Wydaje mi się, że przy większych odstępach czasu, 2 dziecko tak naprawdę może być opisane przez Twój 3. przypadek.matiplhttp://www.blogger.com/profile/12614470866739999666noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-27330368092677702542009-07-03T09:41:49.687+02:002009-07-03T09:41:49.687+02:00ja jestem trzecim dzieckiem w kolejności i wszystko się zgadza.<br />Nie rozumiem gierek jakie prowadzą między sobą moi rodzice. Przeważnie się kłócą, często o bardzo przyziemne sprawy. Nawet mały drobiazg na środku pokoju jest w stanie doprowadzić ich do megakłótni.<br />Najgorsze, że podobne wzorce (nieświadomie) przenoszę do swojej rodziny. <br />Nienawidzę ich za to!Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-63478836936086815462009-07-02T19:44:39.011+02:002009-07-02T19:44:39.011+02:00Cóż jestem jedynaczką więc na temat tej hierarchi, którą opisujesz mogę wypowiedzieć się tylko na podstawie obserwacji swoich znajomych (którzy zostali obdarzeni rodzeństwem ;) ) pomimo bycia jedynaczką w pewnym sensie masz rację - w jakimś stopniu i w moim zachowaniu ujawnia się syndrom pierwszego dziecka w którym najbliżsi pokładają nadzieję, ale spokojnie nie mam na myśli żadnego terroru ;) przymuszania do czegokolwiek to raczej jakoś samo w sobie jest już zakodowane, iż sama wiem co robić i racjonalnie podejmować decyzje...w punkcie b piszesz,,Pierwsze dziecko woli zajmować się konkretami, chce znać szczegóły, ceni jasno sprecyzowane kwestie&#39;&#39; z tym mogę się zgodzić cenię sobie jasne, konkretne sytuację, wynika to z tego, że chcę wiedzieć na czym stoje ;) hmmm co do poczucia własnej wartości? uważam, że znam swoją wartość wiem kim jestem i jaka jestem( znam swoje wady i zalety) chociaż mogę się mylić i osoby z zewnątrz mogę mnie zupełnie inaczej postrzegać niż ja sama o sobie myślę, ale tak już jest, ze sami o sobie mamy zupełnie inne zdanie(nie potrafię sobie teraz przypomnieć jak to się w psychologii nazywa- jest taki mechanizm) syndrom drugiego i trzeciego dziecka...hmmm drugie dziecko? probuje odnieść to do mojej koleżanki, która jest drugim dzieckiem w rodzinie i niestety ale nijak ma sie ta teoria przez Ciebie przywołana, chociaż może ostatnie zdanie? Jest pogodną, wesołą osobą, troszeczkę szaloną - mam na myśli jej różne zwariowane i spontaniczne pomysły. Trzecie dziecko - ,,Trzecie Dziecko jest jakby gąbką, która wchłania wszystko to – co rodzice między sobą przejawiają. w przypadku kolejnej osoby -coś w tym jest! Nie jest jednak zimna, oschła zamknieta w sobie jak piszesz, jest pogodną, miłą, bezinteresowną z licnymi zinteresowaniami osobą. Fakt faktem, żyje sprawami rodziny. Teorie, syndromy, które przywołałeś w tej notce jak sam piszesz ich twórca oparł na obserwacji a zatem podobnie jak w introspekcji - jej krytyce, że jeśli jeden tak czuję to tak samo czują inni - nie uogólniajmy (albo przysłowiowo nie wrzucajmy wszystkich do jednego worka ;D ) wyjątki, odstępstwa od reguły się zdarzają. Pozdrawiam ;) M.Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1646577252684957888.post-12240547950381744512009-07-02T17:08:39.615+02:002009-07-02T17:08:39.615+02:00Ja jestem najstarsza i rzeczywiście się zgadza,ale bardziej dlatego,że długo byłam najstarszą w ogóle spośród rodzeństwa i ciotecznego, pierwsza ulubiona wnusia babci i tak dalej. Ja ambitna? Jak diabli, ale już mi przeszło :)<br /><br />Nie wiem jak z drugim i trzecim dzieckiem(to ciekawe z tą projekcją matki, choć w przypadku mojego brata nie sprawdza się całkowicie bo brat jest raczej zaprzeczeniem idealnego partnera madre ;) )<br /><br />Niespecjalnie wpływa na moje życie to że jestem pierwsza, po prostu jestem starsza to i doświadczenie mam większe. Raczej wpływało na dzieciństwo, syndrom młodego wkurzającego brata starszej siostry, a jakże ;)))lavinkahttp://www.blogger.com/profile/12121055586855735835noreply@blogger.com