Czy Ty też lubisz czytać blog PSYCHIKA.net?
Otrzymuj powiadomienia o nowych tekstach na moim blogu - tak jak ponad 5.000 zapisanych już osób. Będziesz na bieżąco z tym, co nowego w psychologii.


Po wpisaniu maila przepisz kod z obrazka a następnie sprawdź skrzynkę i potwierdź Twoje zgłoszenie. Marcin

niedziela, 14 lipca 2013

Rozwiązanie konkursu "ZABURZENIA ZACHOWANIA U DZIECI"







Dziś rozwiązanie konkursu.
Książki "Zaburzenia zachowania u dzieci" otrzymują...









MonikaKa i Magdalena - to ich nicki z forum.psychika.net :)) Gratuluję. Nagrody w postaci książek "Zaburzenia zachowania u dzieci. Teoria i praktyka" ufundowało Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne. A oto zwycięskie odpowiedzi.

MonikaKa

"Kiedy jestem wściekły i wszystko się we mnie gotuje, mam ochotę kogoś zbić, LECZ NAD SOBĄ PANUJĘ - od czego zależy to, że jedno dziecko panuje nad gotującą się złością, a inne nie? Czynników jest kilka począwszy od wrodzonego instynktu, który drzemie ponoć w każdym z nas, poprzez wynik frustracji - czyli niezaspokojenia potrzeb, a na czynniku uczenia się, naśladowania kończąc. Omówię ten ostatni. Uczenie się "życia" i wprowadzanie dziecka w świat uczuć i emocji to rola dorosłych - rodziców i wychowawców. W tym światku pojawia się złość, która może doprowadzić do agresywnych zachowań, wtedy kiedy dorosły nie rozumie dziecka i mówi " NIE ZŁOŚĆ SIĘ" - negowanie uczuć, nie pomaga dziecku poradzić sobie z tą nieprzyjemną emocją. CO W ZAMIAN? Zrozumienie uczuć - czyli... "Widzę, że się złościsz?" ... dziecko wie, że pozwalamy mu na to uczucie, rozumiemy je. A co z zachowaniem? Tu pojawiają się granice - czyli mogę pozwolić na złość tylko konstruktywnie wyrażoną (rozmowa o złości, oddychanie, ruch ), ale NIE MOGĘ POZWOLIĆ NA TO, ŻE np. BIJESZ SIOSTRĘ. Jeśli zapytamy dziecko, jak mogę Ci pomóc w Twojej złości możemy usłyszeć już od przedszkolaków: " Kiedy jestem wściekły... - potsebuje chwilki pywatności lub po prostu psytulenia"... WNIOSEK: DZIECKO, KTÓRE SIĘ DOBRZE CZUJE - wysłuchane i zaakceptowane-DOBRZE SIĘ ZACHOWUJES :)"

Magdalena

"1. W pewnym stopniu za przyczynę powstawania agresji u dziecka można uznać czynniki biologiczne (np. uwarunkowania genetyczne – dziedziczymy pewne skłonności i cechy temperamentu lub też choroby neurologiczne, urazy, wady rozwojowe, choroby psychiczne, etc.).
2. Kolejną przyczyną występowania zachowań agresywnych są czynniki środowiskowe – a więc negatywny wpływ rodziny i środowiska rówieśniczego (pamiętajmy – agresja zawsze rodzi agresję!).
3. Trzecim takim myślę bardzo ważnym czynnikiem jest kreowanie agresji i przemocy przez mass media (telewizja – bajki, sceny filmowe pełne wojen i krwi, Internet – strony internetowe, obrazy, muzyka, gry komputerowe, portale społecznościowe pełne agresji, przemocy). Na tym trzecim czynniku chciałam się właśnie skupić.
Zacznijmy jednak od początku...
Agresja to świadome i celowe działanie, mające na celu skrzywdzenie drugiej osoby (fizyczne, psychiczne) lub zniszczenie czyjegoś mienia (dewastacja). Człowiek zachowujący się agresywnie działa pod wpływem negatywnych emocji, wpada w szał, traci kontrolę nad swoim umysłem i działaniami. Jego pragnieniem staje się zniszczenie drugiej osoby, wyrządzenie jej bólu, co sprawia agresorowi ogromną satysfakcję. Do agresji często prowadzą takie uczucia jak zazdrość, zawiść, gniew i zemsta. Dziecko, rodząc się przychodzi na świat z niczym. Jego umysł można porównać do czystej kartki, na której w ciągu całego jego życia zapisywane są wszystkie jego doświadczenia, emocje, informacje – dobre lub złe. W pierwszych latach życia dziecka najważniejsze jest środowisko, w którym dziecko wzrasta, się wychowuje. To na rodzinie spoczywa obowiązek wychowania dziecka na przystosowanego do życia we współczesnym świecie, polegającego m. in. na wprowadzeniu go w świat wartości, norm i zakazów obowiązujących w społeczności ludzkiej, na wzmacnianiu pozytywnych zachowań (prospołecznych) i hamowaniu oraz modelowaniu niepożądanych reakcji. Zadaniem szkoły natomiast (jako kolejnego środowiska, w którym dziecko nabywa nowych doświadczeń) jest podejmowanie takich oddziaływań dydaktyczno-wychowawczych, opiekuńczych i profilaktycznych, niekiedy też interwencyjnych, które wspierają dziecko w szeroko pojętym procesie socjalizacji, wspomagają również jego rodzinę w kształtowaniu osobowości tego dziecka.
Paradoksem jest, iż mimo zamierzonych i prawidłowych oddziaływań wychowawczych na jednostkę, dziecko nie zawsze wybiera właściwą drogę. Porzuca dotychczasowy system wartości, przebywa w nieodpowiednim towarzystwie, staje się aroganckie, wulgarne i agresywne, nie szanuje autorytetów, zażywa alkohol, narkotyki, które wzmagają agresję. Rodzice wówczas zastanawiają się, gdzie popełniliśmy błąd w wychowaniu naszego dziecka? Skąd u niego taka agresja? Przyczyn agresji może być bardzo dużo, i nie zawsze w tym możemy doszukać się winy czy błędu wychowawczego po stronie rodziców…
Jak wcześniej wspomniałam, musimy tu wziąć pod lupę mass media, które powinny pełnić funkcję edukacyjno-informacyjną w pozytywnym tego słowa znaczeniu, powinny....ale nie do końca to robią....
Zauważa się, że media coraz bardziej lansują przemoc i agresję. Dzieci, niekontrolowane przez rodziców, poddawane są psychomanipulacji ze strony wielu producentów gier, bajek i filmów…….W wielu z nich pełno brutalnych i krwawych scen, aktów nienawiści, w których zło ma przewagę nad dobrem i zwykle to ono wygrywa (np. bajki typu manga i anime). Dzieci oglądając sceny nawołujące do popełnienia przestępstwa, nieświadomie uczą się zachowań agresywnych. Można zauważyć, że dzisiaj coraz więcej dzieci jest nadpobudliwych, nerwowych, nie potrafią zapanować nad swoimi emocjami, coraz częściej uciekają się do użycia siły, by wymusić na innych swoje racje. Zwiększoną nadpobudliwość można zaobserwować po wielugodzinnym spędzeniu czasu przed ekranem telewizora lub laptopa. To, co oglądają lub słuchają nasze dzieci, ma na nich ogromny wpływ. Dzisiejsze bajki stanowią przeciwwagę dla bajek, na których wychowywali się rodzice czy dziadkowie współczesnego młodego pokolenia. Ukazywały wartości, którymi należy się kierować. Nie pomijały zła, ale podkreślały, że dobro ma przewagę nad złem, że dobrze czyniąc innym można uczynić świat piękniejszym i lepszym. Niestety wiele współczesnych programów nie zachęca do bycia dobrym. Pokazuje, że nie warto być dobrym, lepiej być złym, bo tylko przy użyciu siły można odnieść sukces i czerpać same korzyści. W telewizji, Internecie widzimy mnóstwo horrorów, thrillerów, filmy te nie zawsze puszczane są późno, i nie są objęte cenzurą. Jeżeli rodzic nie ma czasu dla dziecka, nie ochrania go przed zagrożeniami płynącymi z różnych źródeł, dziecko ogląda nieodpowiednie dla niego programy i uczy się nierealistycznych zachowań, które próbuje potem przetestować w życiu codziennym………..Szczególnie niebezpieczne są dla dzieci gry komputerowe (dostępne na nośnikach CD lub w internecie). Uzależniają jeszcze bardziej, niż filmy czy bajki. Tu dziecko (czy nawet człowiek dorosły) może stać się na chwilę tym, kim chciałby być. Tu może urzeczywistniać swoje marzenia i krok po kroku jest oswajany z technikami walki i metodami zabijania, począwszy od niepozornego strzelania, a skończywszy na najokrutniejszej zbrodni z użyciem różnych niekonwencjonalnych nawet narzędzi.....Im więcej czasu spędzają dzieci grając w te gry, tym bardziej świat fikcyjny zaczyna się mieszać ze światem rzeczywistym i potem dzieci nie wiedzą już, co jest prawdą, co jest dobre a co złe, nie znają żadnych granic,i wtedy pojawia się poważny problem......Wiele gier i bajek nie powinno być w ogóle przeznaczonych do oglądania przez dzieci.......Niestety nie mamy wpływu na to, co się dzieje wokół, na informacje, obrazy, którymi jesteśmy bombardowania na co dzień....Więc jedyne co możemy zrobić, my rodzice, to chronić nasze dzieci przed zagrożeniami płynącymi ze świata zewnętrznego. Musimy poświęcać więcej czasu dla nich, okazywać bezwarunkową miłość, dobierać odpowiednie filmy, gry i bajki dla nich (pozbawione przemocy i agresji), rozmawiać, pokazywać sposoby rozładowywania złości i radzenia sobie z emocjami i robić wszystko, żeby nasze dziecko nigdy nie zeszło na złą drogę......."

4 komentarze:

Magdalena pisze...

Super !!!!!!! Bardzo się cieszę z wygranej !!!!

Marcin Hanke pisze...

Gratuluję :))
Zwyciężczynie proszę o sprawdzenie maila :)

Monika pisze...

również bardzo dziękuję i cieszę się niezmiernie - radością też trzeba się dzielić:)

Marcin Hanke pisze...

PSYCHIKA.net też się cieszy ;)) Pozdrawiam serdecznie i życzę owocnej lektury.

Prześlij komentarz

Zapraszam do komentowania. Proszę o kulturalne wyrażanie swoich poglądów. Nie akceptuję wulgaryzmów i chamstwa.

Dziękuję i zapraszam ponownie.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...