niedziela, 16 grudnia 2012

"Dary niedoskonałości" - recenzja książki i KONKURS Z NAGRODAMI

Autorką niniejszej recenzji jest Elżbieta Wawrzyniak, studentka psychologii.

W ramach współpracy z wydawnictwem Media Rodzina, otrzymałam książkę Brene Brown „Dary niedoskonałości” - poradnik dla perfekcjonistów, pomocny w wyzwoleniu się z fałszywych przekonań przymusu bycia idealnym. Zapraszam do lektury recenzji tej książki i sięgnięcia po nią :)

Brene Brown jest badaczką, nauczycielem akademickim na Wydziale Społecznym na Uniwersytecie w Houston. Jest autorką wielu książek. Przez 10 lat prowadziła badania nad wstydem i radzenia sobie z nim, autentycznością, odwagą. Jej mowę na temat wstydu można odsłuchać klikając na link http://psychika.net/2012/11/potega-wrazliwosci-i-zapowiedz-konkursu.html

Jak przestać się przejmować tym, kim powinniśmy być, i zaakceptować to, kim jesteśmy? Jak wyzwolić się z kręgu fałszywych przekonań, że ZAWSZE musimy być idealni? Jak pogodzić się ze swoją niedoskonałością?

Między innymi na te pytania czytelnik może znaleźć odpowiedź w „Darze niedoskonałości”. Autorka proponuje, by zakwalifikować niniejszą książkę, nie jako poradnik psychologiczny, ale jako zaproszenie do wzięcia udziału w rewolucji Autentyzmu. Autentycznie żyć… czyli jak? Rozdział „Życie Autentyczne” dostarczy wyjaśnienia.

W książce można wyróżnić trzy części: wprowadzenie do tematyki życia w blasku perfekcjonizmu; dziesięć wskazówek, w których autorka, na podstawie własnych doświadczeń i przeprowadzonych badań, pokazuje czytelnikowi, jak zdobyć się na większą wyrozumiałość wobec siebie i dotrzeć do przyjemnych uczuć wobec własnej niedoskonałości; w końcowej części znajdziemy refleksje podsumowujące, parę słów o procesie badawczym oraz informacje o autorce.

W książce autorka ukazuje pozytywny aspekt niedoskonałości. To ona skłania do tego, że potrzebujemy narzędzi, do których należą: odwaga, współczucie i tworzenie więzi. Trzech darów niedoskonałości.

„Dary niedoskonałości” to doświadczenia i refleksje autorki na temat perfekcjonizmu i narzędzi niedoskonałości. Szczególnie polecam książkę osobom, które chcą się wyzwolić z przeświadczenia przymusu bycia doskonałym. Zapraszam w podróż w autentyczność :)





Elżbieta Wawrzyniak

Studiuję Psychologię na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Interesuję się psychologią kliniczną, szczególnie problematyką uzależnień. Lubię muzykę klasyczną i taniec towarzyski.







A teraz...

Aby wziąć udział w konkursie należy spełnić następujące warunki:

1. Wejdź na profil PSYCHIKA.net na Facebooku (kliknij tutaj).
2. Zamieść na tablicy profilu informację "Biorę udział w konkursie na PSYCHIKA.net."
3. A następnie również w tym samym wpisie odpowiedz na pytanie:

"Co dla Ciebie oznacza Życie Autentyczne?"

Na przykład:

"Biorę udział w konkursie na PSYCHIKA.net.
Życie Autentyczne jest dla mnie, rozumiem jako, oznacza dla mnie..........itd."

Do wygrania: 2 książki "Dary niedoskonałości. Jak przestać się przejmować tym, kim powinniśmy być, i zaakceptować to, kim jesteśmy."

Wśród autorów odpowiedzi, zostaną wylosowane 2 OSOBY, które otrzymają ufundowane przez Media Rodzina książki.

Termin zamieszczania odpowiedzi: 26 grudnia 2012
Ogłoszenie wyników: 28 grudnia 2012 na profilu PSYCHIKA.net na Facebooku.

2 komentarze:

Anonimowy pisze...

Spędzają nam sen z powiek, nie znosimy ich i za wszelką cenę chcemy się ich pozbyć. Kobiece kompleksy dotyczące np.ciała... Przez nas znienawidzone, przez mężczyzn niejednokrotnie uwielbiane...itd, itp. Według mnie nikt nie jest idealny i powinniśmy zaakceptować to, jacy jesteśmy i cieszyć się z tego, że w ogóle jesteśmy , bo przecież mogłoby nas nie być wcale. Tak jak próbowałam zasugerować, że nam się wydaje iż mamy to coś z czym należy walczyć, czasami inni odbierają jako super cechę, którą oni właśnie chcieliby posiadać; a więc głowa do góry i akceptujmy siebie takimi jakimi jesteśmy:)Gorąco pozdrawiam wszystkich czytelników:)

Alkoholik pisze...

Kiedyś usłyszałem radę - że mam spróbować być bezwzględnie uczciwym wobec samego siebie - i na tyle ile potrafię wobec innych ludzi. Wtedy potraktowałem to jako pusty frazes. Jak? Wobec siebie? Przecież jestem...Dzisiaj wiem że właśnie to sobą najbardziej manipulowałem i siebie najbardziej okłamywałem. A nie będąc uczciwy nawet wobec siebie - nie mogłem mówić o samoakceptacji. Nie akceptując sienie - takiego jakim jestem : grałem kogoś innego. Wiele musiało się stać bym podjął działanie w stronę poznania jaki jestem naprawdę. Dziś wiem że nawet mój pseudo perfekcjonizm brał się tak naprawdę z całkowitego braku pokory.

Prześlij komentarz

Zapraszam do komentowania. Proszę o kulturalne wyrażanie swoich poglądów. Nie akceptuję wulgaryzmów i chamstwa.

Dziękuję i zapraszam ponownie.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...