Czy Ty też lubisz czytać blog PSYCHIKA.net?
Otrzymuj powiadomienia o nowych tekstach na moim blogu - tak jak ponad 5.000 zapisanych już osób. Będziesz na bieżąco z tym, co nowego w psychologii.


Po wpisaniu maila przepisz kod z obrazka a następnie sprawdź skrzynkę i potwierdź Twoje zgłoszenie. Marcin

poniedziałek, 12 listopada 2012

W kierunku emocji

Autorką dzisiejszego ciekawego tekstu jest studentka psychologii Elżbieta Wawrzyniak. Zapraszam Was do lektury. Marcin.

Emocje stanowią bardzo ważną sferę w naszym życiu. Każda sytuacja wywołuje w nas stany emocjonalne. Emocje przyjemne integrują ludzi we współdziałaniu. Do nich zalicza się miłość, serdeczność i szczęście. Z kolei emocje gniewu, pogardy i strachu wpędzają ludzi w konflikt.

Emocje są kompasem, drogowskazem ułatwiającym ustosunkowanie się do sytuacji. Theodore Kemper zaproponował na wzór kierunków geograficznych (Północ - Południe, Wschód - Zachód) układ współrzędnych składający się z dwóch wymiarów emocji: miłości i agresji. Za pomocą tego układu możemy określić swoje aktualne położenie na mapie uczuć. W tym schemacie status miłości/serdeczności dotyczy akceptacji i współpracy z drugą osobą. Z kolei agresja/władza wiąże się z kontrolowaniem drugiej osoby bez jej woli. W zależności od sytuacji w jakiej znajduje się jednostka, zmienia się pozycja w tym układzie współrzędnych. Wraz z nią pojawiają się emocje. Gdy obdarowujemy innych miłością, serdecznością, wsparciem lub gdy jesteśmy obdarowani nimi przez innych, pojawiają się emocje radości i szczęścia. Z kolei, gdy towarzyszą agresji/ władzy emocje gniewu i pogardy, uruchamiają się emocje zagrożenia w postaci lęku i strachu.

Joseph De Rivera jest autorem terminu klimat emocjonalny, który odnosi się do nastroju dominującego w jakiejś grupie kulturowej lub narodzie. Klimat emocjonalny ma wpływ na samopoczucie jednostek a także poczucie tego, jakie czynności są akceptowane. Na przykład w klimacie strachu, gdy dominuje nieufność, współpraca ustaje. Gdy dominuje klimat współpracy interpersonalnej, ludzie w sposób przyjazny pracują ze sobą i chętniej udzielają pomocy. Fundamentalne emocje występują u wszystkich istot ludzkich, jednak wyrażanie emocji jest charakterystyczne dla kultur.

Szczególnie wzbudziło moją uwagę życie emocjonalne ludności na wyspie Ifaluk położonej na Oceanie Spokojnym. Antropolog Catherine Lutz przez 9 miesięcy przebywała na wyspie i obserwowała kulturę ludności Ifaluk. Zaobserwowała wysokie poczucie kolektywizmu wśród tamtejszej ludności. Ważny jest sposób zwracania się wśród Ifalukańczyków. Za niestosowne uważa się formę „Wy”, która sugeruje odrębność, zamiast formy „My”(np. pójdziecie ze mną, zamiast pójdziemy).


Na Ifaluk istnieje pojęcie ker tłumaczone jako szczęście/podniecenie. Zadowolenie interpersonalne jest powszechne, jednak niedopuszczalne jest odczuwanie ker w obawie przed nadmiernym zadowoleniem z siebie, co mogłoby doprowadzić do awanturnictwa i zachowań nieaprobowanych społecznie. Ifalukańczycy powinni być maluwelu, czyli delikatni, spokojni i łagodni. Szczególnie ceniona jest „inteligencja społeczna” rozumiana jako troska o innych. Zasadą życia emocjonalnego jest song, słuszny gniew na pogwałcenie reguł społecznych. Jest to społeczny obowiązek w razie zauważenia czegoś, co mogłoby zakłócić funkcjonowanie społeczne. Właściwą reakcją na song jest metagu, pełna lęku troska o innych. Najcenniejszą emocją jest fago (współczucie/miłość/smutek), który jest odczuwany, gdy bliskie osoby są w potrzebie a także gdy są nieobecne. Smutek jest następstwem bycia w potrzebie, natomiast współczucie przekazuje ten smutek komuś o większych możliwościach. Na Ifaluk ludzie odczuwają emocje jako zjawisko społeczne.

Emocje choć podobne, różnią się sposobem ich wyrażania. Istotne w tej kwestii jest znaczenie, jakie poszczególnym stanom nadaje jednostka lub społeczeństwo.

Literatura: 
Oatley K., Jenkins J., Zrozumieć emocje, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003






Elżbieta Wawrzyniak

Studiuję Psychologię na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Interesuję się psychologią kliniczną, szczególnie problematyką uzależnień. Lubię muzykę klasyczną i taniec towarzyski.

2 komentarze:

Muzykoterapia pisze...

No właśnie, zastanawiam się, jakie znaczenie Pani nadaje takim emocjom jak gniew czy agresja? Mogłaby Pani coś więcej nt. temat powiedzieć?

Pozdrawiam

Anonimowy pisze...

Pani Elu bardzo ciekawy artykuł:-)

Prześlij komentarz

Zapraszam do komentowania. Proszę o kulturalne wyrażanie swoich poglądów. Nie akceptuję wulgaryzmów i chamstwa.

Dziękuję i zapraszam ponownie.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...