sobota, 12 kwietnia 2008

Teoria archetypów wg Junga

Akceptując istnienie instynktów, biologicznych reakcji dziedziczonych z pokolenia na pokolenie służących przetrwaniu, Jung wyróżnia i podkreśla ogromne znaczenie gotowych, uniwersalnych form pojawiających się psychicznych przeżyć.


Formy te wspólne są całej ludzkości, jako psychologiczne odpowiedniki instynktów. Przekazywane z pokolenia na pokolenie wzorce zachowania, odczuwania i myślenia – w sytuacjach spotykających każdego człowieka, Jung nazwał archetypami, i zbudował na tych jego zdaniem weryfikowalnych empirycznie pojęciach tak samo złożoną jak i niesamowicie ciekawą teorię istnienia archetypów.

Archetypy w psychologii analitycznej Junga reprezentują głęboką warstwę psychiki – nieświadomość zbiorową. Są to pra-obrazy podstawowych znaczeń psychologicznych, „dominanty kolektywne”, „dominujące prawa”. Archetypy żyją swoim życiem w psychice jednostki – organizując całość jej życia symbolicznego. Oddziaływują one na sposoby zachowania się jednostki, jej wierzenia, ideologie, sposoby myślenia.. Ich skutki działania niekiedy są określane jako efekty „psychologicznej konieczności”.

Jung wyprzedza poprzez swoje podejście sposób myślenia Freuda, który zakładał tylko i wyłącznie istnienie naturalne siły o znaczeniu biologicznym. Nie mniej jednak – jak przyznaje Jung – to Freud jest inicjatorem, odkrywcą kulturowego podłoża psychiki – m. in. poprzez stworzenie pojęć popędu życia Erosa oraz śmierci Tanatosa. Jednak w końcu to Jung rozwija i buduje system osobowości uwzględniający archetypy.

Archetypy wraz z instynktami nawzajem na siebie wpływając tworzą wspólną wszystkim ludziom właściwości – oddziaływują tym samym na sferę świadomą, jaką jest ego i persona. Kontakt ego z archetypami dodaje psychice energii – pochodzącej z siły symbolu. Właśnie dlatego ideologie oraz religie mają tak wielki wpływ na psychikę. To one wykorzystując siłę symboli zmieniają, potęgują wyrazistość, realność postrzeganych treści przesłań wiary i dodają sił czy też same wkraczają do życia człowieka zmieniając je, spójnie organizując. Niejako poprzez kontakt ego z archetypem psychika pozwala na wpuszczenie do środka tego wszystkiego, co wspólne całej ludzkości. Jest to niezwykle ciekawe zjawisko, symbole uaktywniają bowiem szereg skojarzeń, odczuć, przeżyć wewnętrznych jednostki. Symbol kieruje strukturą myśli, wpływa na ich ciąg, czy też w końcu – nadaje sens życiu.

Teorie Junga jest bardzo trudno odnieść do badań empirycznych, porusza on bowiem zagadnienia nie dające się zmierzyć ani wystarczająco bogato zdefiniować, aby ująć sedno jego myśli. Jung jest przeciwnikiem obiektywizowania zjawisk psychicznych standardowymi metodami psychometrycznymi, uważa bowiem, że rzeczywistość psychiczną cechują zjawiska jakościowe i jako taka ma ona naturę obiektywną.






Pozdrawiam

Integralny
PSYCHIKA.net

3 komentarze:

Anonimowy pisze...

Bardzo mi się podoba,piszesz ciekawie na temat,który jest dla mnie mało znany,czyli poszerzasz moje myślowe horyzonty. Pa.

Anonimowy pisze...

Ten temat bardzo mnie interesuje. Z zawodu jestem polonistką, więc patrzę na temat z różnych perspektyw. Proszę o podanie jakiejś ciekawej pozycji na temat archetypów (oprócz Junga czy Dudka). Kto z polskich naukowców zajmuje się tematyką jungowską?

Anonimowy pisze...

Genialna książka "Twój wewnętrzny bohater" gorąco polecam, aczkolwiek podejrzewam będzie trudno ją dostać. W każdym bądź razie powodzenia, bo warto...

Prześlij komentarz

Zapraszam do komentowania. Proszę o kulturalne wyrażanie swoich poglądów. Nie akceptuję wulgaryzmów i chamstwa.

Dziękuję i zapraszam ponownie.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...